Stervensbegeleiding van Annet

Ik kende Annet omdat wij jaren eerder samen collega’s waren geweest. Zij belde mij omdat ze via een oud-collega had gehoord dat ik me nu bezig houd met het geven van massages en healingen.

Annet was een jonge vrouw van rond de 50 jaar met een behoorlijk verleden. Zij heeft twee zoontjes gehad die beiden zijn overleden aan een erfelijke ziekte. Daarna is zij gescheiden. Ze heeft borstkanker gehad en op het moment dat ze voor de eerste keer bij mij kwam had ze uitgezaaide hersentumoren.

De begeleiding van Annet heeft ¾ jaar geduurd. In eerste instantie kwam Annet eens per week bij mij. In een later stadium ging ik 3 x per week naar haar toe.

De allereerste keren hebben in het teken gestaan van opruimen van woede. Woede naar mensen die haar hadden bedrogen en pijn hadden gedaan. Met behulp van de Healing Arts kon zij deze mensen voor zich uitnodigen en zeggen wat ze nog te zeggen had. Ze werd gehoord en dat gaf rust.

De pijn die het verlies van haar jongens haar heeft gegeven heeft zij destijds een plek gegeven door in het bestuur van de patiëntenvereniging te gaan. Zij heeft heel veel over het verlies van haar jongens gesproken en geschreven. Tijdens de sessies was dit dan ook geen punt van aandacht.

Waar Healing Arts therapie ook – of misschien wel juist – voor mij bestaat om bewustzijn te krijgen op pijnstukken en die te helen, verliepen de sessies met Annet in alle rust en stilte. Annet gaf aan geen behoefte te hebben aan diep spitten. Het was zoals het was en zij was een kei in JA-zeggen tegen dat wat er was. De Holistic Pulsing massages, aangevuld met het gebruik van de Healing Arts druppels, gaven haar diepe ontspanning, energie en kracht. Na een behandeling voelde ze zich weer beter en kon ze weer wat meer. De medicijnen die Annet gebruikte verhoogde we in trilling zodat ze deden wat ze moesten doen en dat de bijwerkingen zoveel mogelijk werden uitgeschakeld.

In het slotstuk van haar leven kwamen er zaken en mensen naar voren die ze zo graag nog wat mee zou willen geven. Met behulp van de remedies hebben we energetisch mensen uitgenodigd. Zo vertelde ze een kennis die was gescheiden dat hij niet langer boos moest blijven op zijn ex-vrouw. De stukken die zij geschreven heeft over het ziekteproces van haar jongens kwamen in deze fase van haar leven weer boven tafel. Om samen nog een keer door te nemen met andere ouders. De remedies hielpen Annet om deze stukken nog af te ronden voor ze zou gaan.

Annet was een positief ingesteld mens, iemand bij wie je graag kwam. Ze had ook altijd bezoek. Annet zei ook, het is net of ze allemaal nog wat van me nodig hebben. En zo voelde het ook. Dit maakte het voor Annet erg moeilijk om over te gaan. Ze had hier nog zoveel te geven. Haar kamer stond energetisch dan ook vol met mensen die iets van haar nodig hadden. Ze vond het moeilijk om mensen te zeggen dat het te veel was. Alles stond in het teken van zorg voor anderen.

We spraken over “het loslaten van het leven”. Ja dat zegt iedereen tegen me, maar zeg maar hoe ik dat doe! Annet kon tijdens de sessies contact maken met haar al overleden moeder en haar jongens. Ze zag dat het goed met hen ging en dat ze haar op stonden te wachten. Ze was niet bang om dood te gaan. Ze kwam in goede handen terecht.

Bijzonder waren ook de keren dat er continu iemand bij Annet aanwezig was. Als ik de behandeling dan begon voelde je de energie als het ware zakken. Er viel een soort deken van rust en stilte in de kamer neer. De mensen die er bij zaten reageerden hier ook – ieder onafhankelijk van elkaar – op. Zo van .. wat heerlijk. Wat een rust, wat een vrede. Ook zij werden aangeraakt in het veld van liefde.

De laatste keer dat ik bij Annet was – ze kwam toen al niet meer van bed – zei ze na een half uur. Zeg Marion, moet jij niet naar huis? Meestal was ik zo’n uur bij haar. Ze gaf duidelijk aan, het is genoeg. Ik kreeg de impuls om de Merkivah om haar heen te druppelen. De kamer mocht ik energetisch van Annet reinigen zodat alle mensen die daar energetisch stonden en nog iets van Annet wilden, hun energie konden terugtrekken. Toen ik wegfietste voelde ik dat dit de laatste keer was geweest.

Twee dagen later werd ik gebeld door haar vriendin dat Annet de dag ervoor was overleden. Annet had een duidelijk voorkeursflesje dat ze gedurende lange tijd bij zich heeft gehouden in bed. El Eloha 6. Na haar overlijden heb ik het haar meegegeven in haar kist.

Bij de uitvaart was Annet zo prachtig aanwezig. Achter de kist zag ik één groot stralend lichtwezen, ook hier weer, ondersteunend voor de achterblijvers.

Zij heeft mij zoveel geleerd. Om te kunnen genieten van de tulpen in de tuin en de koolmezen aan de vetbollen, als al het andere wegvalt. Om te genieten van elke mooie zonnige dag, die haar weer even de mogelijkheid gaf om – al was het maar 1 stap – naar buiten te gaan. De uitnodiging om zo groots JA te kunnen zeggen tegen het leven. Bovendien heeft ze me laten zien wat voor prachtig werk de remedies kunnen doen in deze fase van het leven.

Ook kwam ik bij het geven van deze sessies mijn eigen angsten tegen. Een ontsteking die ontstond – komt dit door de remedies? Als de huisarts nu binnenkomt en al die flesjes ziet staan? Annet heeft me, door haar ervaringen zeer enthousiast over te brengen naar de buitenwereld, me verder geholpen in mijn waardering voor wat ik doe. Ik was ’s morgens vaak als eerste bij Annet en ben regelmatig bang geweest haar dood aan te treffen. Gelukkig is zij in het bijzijn van naasten overgegaan.

Lieve Annet, nogmaals hartelijk bedankt voor je vertrouwen, je lessen en je liefde!

 

Sterven als overgang

Ik heb deze 4 daagse training als zeer verrijkend ervaren. We waren met 4 deelnemers, wat het heel intiem maakte en waarin zo fantastisch te ervaren was hoe we door onszelf te zijn de ander aanraakte en onze heelheid en grootsheid konden ervaren van top tot teen en multi-dimensionaal. De begeleiding door Marion heb ik als heel fijn, warm, veilig en respectvol ervaren. Ook het veelvuldig gebruik van klank en het gebruik van instrumenten vond ik openend en helend werken. Kortom “Een geschenk uit de hemel!”.