Pittig

Na de stilte retraite was ik al snel terug in de hectiek van familie- en vrienden bezoek, feestjes, bbq, etc. Tussentijds was ik me steeds bewust van mijn gedachten, van mijn IK, en alles er om heen, en dacht ik geregeld terug aan de 3 stilte dagen. Die herinneringen werden steeds mooier! 

Om eerlijk te zijn, vond ik het behoorlijk pittig, vooral de eerste 2 dagen. Het ego met al zijn verhalen, waardoor er twijfel ontstaat. Het was intern een enorm gevecht, waarin ik bleef hopen, verwachten, verlangen om iets te bereiken…wat wist ik eigenlijk niet…? Misschien om ook in die diepere laag te komen. Het heeft me enorm veel inzichten gegeven, en daar ben ik je heel dankbaar voor. 

Ik blijf op zoek, maar ik probeer meer te accepteren en minder te streven. En niet vanuit het IK te streven. 

Suzan Grootschoten – augustus 2019

 

Geluksvogel

Wat ben ik een geluksvogel, dat ik bij de stilte retraite aanwezig was met een hele groep mooie lieve mensen.
een geweldige ervaring die ik voor geen goud had willen missen! Ik heb losgelaten, gehuild en mét die mooie inzichten ben ik nu zóveel rijker van binnen!
Mijn dank is groot Marion,
dikke knuffel, Loes. – Orvelte, augustus 2019

Overgave en geleid worden

Na Smalhoorn  2 x rechtsaf , dan bij Westerbork de navigatie aanzetten…..zei je.

Niet gedaan , was helemaal niet nodig. Ik werd geleid. Binnen 2 en een half uur was ik thuis , bij Wieringen Sky Radio aan en zingend Bergen bereikt. 

 

Zo kan het gaan Marion.

Op 1 dag de frequentie zò verschuiven van laag naar hoger.

Ik blijf me daarover verbazen……🤗 En in het Licht van deze dagen plug ik in op een hoge energie en begroet ik mijn Goddelijk Zelf in Overgave. 

 

Wat een bijzondere dagen zijn dit voor mij en velen met mij geweest. 

Zonder woorden delen en verbinden , kennen, herkennen met Het Hart wagenwijd open en soms even niet.

Het mocht er allemaal zijn. Ik tel mijn zegeningen  En spaar alvast voor een volgende retraite. JB – Orvelte, augustus 2019

 

Lichter, meer energie en vrolijker

Het was voor mij de eerste stilteretraite ever. Bij de start voelde ik een bepaalde spanning van: “ga ik geen zware dingen tegenkomen”. Ik bleek niet de enige te zijn die het spannend vond.

Ik kan je zeggen: Het was een geweldig ervaring. Soms fysiek zwaar door het stilzitten; wanneer je echter op je ademhaling blijft focussen gaan de pijntjes jeuk of – wat er ook voorbijkomt -, weg als sneeuw voor de zon. Dit is op zich al een aparte ervaring.

De begeleidende meditaties ’s morgenvroeg vond ik echt heerlijk. De ene keer kwamen er veel en de andere keer minder emoties los en dat lucht echt op. Je begint de dag hierna echt als een nieuwe dag.

Marion voelt haarfijn aan wanneer iemand een persoonlijke coaching sessie nodig heeft en daar wordt tijd voor vrijgemaakt wanneer je dat zelf ook wilt. In de avond hadden we een gezamenlijke bijeenkomst waar je, als je dat wilde, je eigen bevindingen kon vertellen. Dat is erg fijn omdat je soms herkenning hoort en voelt. 

Het energieveld wat we gezamenlijk hebben neergezet was heel fijn; een echt liefdesveld waar je je veilig in voelt en dat is erg belangrijk vind ik.

Wat ik zeker ook wil noemen is dat het eten dat echt met liefde is bereid en dat proef je. Heerlijk!

Na de retraite voel ik me lichter, heb meer energie en ben vrolijker. Ik ga zeker door met thuis mediteren, al is het 1 x in de week. Op deze manier kan ik de in gang gezette vooruitgang blijven doorzetten.

Met een team van vier mensen wordt een geweldige stilteretraite neergezet in een geweldige omgeving. Het zal zeker niet mijn laatste retraite zijn.

AnnaMaria – Orvelte, augustus 2019

 

 

Zonder wrijving geen glans

Wat werden we ontvangen op een prachtige plek; wat een heerlijke omgeving om zo’n weekend te hebben. Mijn uitgesproken intentie voor dit weekend was “Ik voel zo vaak een ‘nee’ en zou graag meer een ‘ja’ voelen.”

Mijn man hanteert bovenstaande spreuk wel eens als wij ‘wrijving’ hebben. Nu vond die ‘wrijving’ bij mij intern plaats.

Wat heb ik een weerstand gevoeld, zowel fysiek als mentaal. Wat was mijn ‘nee’ sterk en wat een geweldige
ervaring om te voelen wat er gebeurt als daarvoor in de plaats een ‘ja’ komt. Zo ‘eenvoudig’ kan het dus zijn!

Dus ja, wat een ‘glans’, wat een inzicht, waarbij in het afscheidsrondje met de groep alles samen kwam. Ik kan nu door met ontdekken wat een ‘ja’ allemaal kan opleveren voor mijn energie, en voor mijn omgeving.

Ik ben jou en de groep heel, heel dankbaar!

Caren – augustus 2018

 

Goddelijk

Ik BEN jou, de groep en mezelf zo dankbaar voor de retraite. Ik mediteer, doe dingen anders, voel het leven stromen zoals de regen nu naar beneden komt. Ga er zo middenin staan. Goddelijk. Dikke kus.

Karien – augustus 2018

 

Bevrijd

Bedankt voor het prachtige weekend. Hoewel ik iedere dag van het weekend me heb afgevraagd ‘waarom ik dit ook al weer wilde’, ben ik nu blij dat ik deel mocht nemen. Het heeft me bevrijd. In ieder geval van een aantal blokkades in mijn seksuele energie. Ook heb ik het gevoel dat mijn lichaam en geest weer beter is opgeruimd en dat ik dus echt meer ruimte voel. Heerlijk!

Anoniem – augustus 2018

Verrijking

De stilte retraite was een ongelooflijke onvergetelijke reis, een geweldige verrijking van mijn leven. Stilte en zoveel liefde.

Lidwien van Egmond – augustus 2018

 

Vrij en onbelast

Stil zijn, ademen, gedachten laten komen en gaan, komen en gaan, stil zijn. Blijven ademen om te gaan zien wat gezien wil worden. Één dag, twee dagen, drie misschien. Ademen,  los van alle verhalen, stil zijn  en ja….ik zag.

Ik zag een warm, onafzienbaar veld van licht, volgestroomd met prachtige, oude mensen. Één grote, kleurrijke massa, vol vertrouwen op weg. Het leek niet belangrijk te zijn waarheen of hoe snel. Er heerste rust vanuit een enorm vertrouwen. Niemand droeg bagage. Zij zeulden geen angst, geen pijn, geen verdriet, geen onvervulde verlangens met zich mee. Iedere stap was moeiteloos. Lichtlichamen in het licht.

Zij maakten ruimte voor mij, namen mij liefdevol bij de hand en ik vulde mij met hun kleur en warmte. Ik liep een stukje mee, voelde mij vrij en onbelast.

Toch maakte ik mij zachtjes los. Ik keek ze lang na, dankbaar dat ik er bij mocht horen, maar ik moest terug naar die andere stilte, naar het ademen, naar de groep. Ik moest ze gaan vertellen hoe mooi het was. Hoe oude mensen zoveel licht en liefde kunnen uitstralen naar zichzelf en naar elkaar. Twee jaar “Marion” en ik kan met ze mee. Vrij en onbelast. Ik ga ze vragen om allemaal één ouder iemand op dit spoor te zetten, ééntje maar, om ze te laten ervaren dat het kan. Dat het nooit te laat is.

Nina – 30 december  2017

 

Mooi, mooi, mooi

Goed – goed – goed. 

Fijn ook. Soms pittig – optillend – verrassend- toevoegend – inzicht biedend – versterkend – en meer – meer – meer ….

Stilte – ja wat betekent dat veel – zo veél – dat het niet te bevatten is.

Ook voorbij mijn comfortzone gegaan (hoera!) en een diepere ervaring van de “infinite possibilities” gekregen.

En dat met pas 73 jaren jong. Leuke verrassing dat ik met deze heerlijke leeftijd drie dagen lang naast een 80 jarige zat. 

Liefs Daphne – december 2017

 

Een hele andere ervaring dan vorig jaar

Wat een mooie woorden Marion, wat een bijzondere dagen.

En….. een heel andere ervaring dan vorig jaar.

Hoe een simpele vraag van jou tijdens het coachingsgesprek, mij in een “vingerknip” een andere mindset heeft gegeven.

Ik zat zo in mijn hoofd om een oplossing te bedenken.

Het heeft geleid tot een sprong in het diepe……en gelukkig kan ik goed zwemmen.

Dank voor je vertrouwen, je liefde en je licht.

Agnes – december 2017

 

Zoveel dankbare gevoelens …….

Wat heb ik veel beleefd aan deze dagen .

In mezelf aan de groep ,aan de meditaties.

Aan jou aan en jullie toewijding.

Het klopte ZO!  

Ja ,  het was waar mijn  Hoger  Zelf om vroeg.

 

Vreugde en Verdriet en toch nog …….pijn met een kleine letter.

Het mag er zijn , op wat momenten na.

En mensen te ‘ kennen ‘, waarvan ik de namen al weer kwijt ben en dat dat helemaal Niets uitmaakt…..

Ik ken ze.

 

Ik  geniet na in Stilte en pluk de Vruchten.

En stap met een Vreugdevol Vertrouwen 2018 in.

Joke Bruijn – december 2017