Zonder wrijving geen glans

Wat werden we ontvangen op een prachtige plek; wat een heerlijke omgeving om zo’n weekend te hebben. Mijn uitgesproken intentie voor dit weekend was “Ik voel zo vaak een ‘nee’ en zou graag meer een ‘ja’ voelen.”

Mijn man hanteert bovenstaande spreuk wel eens als wij ‘wrijving’ hebben. Nu vond die ‘wrijving’ bij mij intern plaats.

Wat heb ik een weerstand gevoeld, zowel fysiek als mentaal. Wat was mijn ‘nee’ sterk en wat een geweldige
ervaring om te voelen wat er gebeurt als daarvoor in de plaats een ‘ja’ komt. Zo ‘eenvoudig’ kan het dus zijn!

Dus ja, wat een ‘glans’, wat een inzicht, waarbij in het afscheidsrondje met de groep alles samen kwam. Ik kan nu door met ontdekken wat een ‘ja’ allemaal kan opleveren voor mijn energie, en voor mijn omgeving.

Ik ben jou en de groep heel, heel dankbaar!

Caren – augustus 2018

 

Goddelijk

Ik BEN jou, de groep en mezelf zo dankbaar voor de retraite. Ik mediteer, doe dingen anders, voel het leven stromen zoals de regen nu naar beneden komt. Ga er zo middenin staan. Goddelijk. Dikke kus.

Karien – augustus 2018

 

Bevrijd

Bedankt voor het prachtige weekend. Hoewel ik iedere dag van het weekend me heb afgevraagd ‘waarom ik dit ook al weer wilde’, ben ik nu blij dat ik deel mocht nemen. Het heeft me bevrijd. In ieder geval van een aantal blokkades in mijn seksuele energie. Ook heb ik het gevoel dat mijn lichaam en geest weer beter is opgeruimd en dat ik dus echt meer ruimte voel. Heerlijk!

Anoniem – augustus 2018

Verrijking

De stilte retraite was een ongelooflijke onvergetelijke reis, een geweldige verrijking van mijn leven. Stilte en zoveel liefde.

Lidwien van Egmond – augustus 2018

 

Vrij en onbelast

Stil zijn, ademen, gedachten laten komen en gaan, komen en gaan, stil zijn. Blijven ademen om te gaan zien wat gezien wil worden. Één dag, twee dagen, drie misschien. Ademen,  los van alle verhalen, stil zijn  en ja….ik zag.

Ik zag een warm, onafzienbaar veld van licht, volgestroomd met prachtige, oude mensen. Één grote, kleurrijke massa, vol vertrouwen op weg. Het leek niet belangrijk te zijn waarheen of hoe snel. Er heerste rust vanuit een enorm vertrouwen. Niemand droeg bagage. Zij zeulden geen angst, geen pijn, geen verdriet, geen onvervulde verlangens met zich mee. Iedere stap was moeiteloos. Lichtlichamen in het licht.

Zij maakten ruimte voor mij, namen mij liefdevol bij de hand en ik vulde mij met hun kleur en warmte. Ik liep een stukje mee, voelde mij vrij en onbelast.

Toch maakte ik mij zachtjes los. Ik keek ze lang na, dankbaar dat ik er bij mocht horen, maar ik moest terug naar die andere stilte, naar het ademen, naar de groep. Ik moest ze gaan vertellen hoe mooi het was. Hoe oude mensen zoveel licht en liefde kunnen uitstralen naar zichzelf en naar elkaar. Twee jaar “Marion” en ik kan met ze mee. Vrij en onbelast. Ik ga ze vragen om allemaal één ouder iemand op dit spoor te zetten, ééntje maar, om ze te laten ervaren dat het kan. Dat het nooit te laat is.

Nina – 30 december  2017

 

Mooi, mooi, mooi

Goed – goed – goed. 

Fijn ook. Soms pittig – optillend – verrassend- toevoegend – inzicht biedend – versterkend – en meer – meer – meer ….

Stilte – ja wat betekent dat veel – zo veél – dat het niet te bevatten is.

Ook voorbij mijn comfortzone gegaan (hoera!) en een diepere ervaring van de “infinite possibilities” gekregen.

En dat met pas 73 jaren jong. Leuke verrassing dat ik met deze heerlijke leeftijd drie dagen lang naast een 80 jarige zat. 

Liefs Daphne – december 2017

 

Een hele andere ervaring dan vorig jaar

Wat een mooie woorden Marion, wat een bijzondere dagen.

En….. een heel andere ervaring dan vorig jaar.

Hoe een simpele vraag van jou tijdens het coachingsgesprek, mij in een “vingerknip” een andere mindset heeft gegeven.

Ik zat zo in mijn hoofd om een oplossing te bedenken.

Het heeft geleid tot een sprong in het diepe……en gelukkig kan ik goed zwemmen.

Dank voor je vertrouwen, je liefde en je licht.

Agnes – december 2017

 

Zoveel dankbare gevoelens …….

Wat heb ik veel beleefd aan deze dagen .

In mezelf aan de groep ,aan de meditaties.

Aan jou aan en jullie toewijding.

Het klopte ZO!  

Ja ,  het was waar mijn  Hoger  Zelf om vroeg.

 

Vreugde en Verdriet en toch nog …….pijn met een kleine letter.

Het mag er zijn , op wat momenten na.

En mensen te ‘ kennen ‘, waarvan ik de namen al weer kwijt ben en dat dat helemaal Niets uitmaakt…..

Ik ken ze.

 

Ik  geniet na in Stilte en pluk de Vruchten.

En stap met een Vreugdevol Vertrouwen 2018 in.

Joke Bruijn – december 2017